балқыма

балқыма
сын.
Балқып сұйық күйге айналған зат; металл.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Нужно решить контрольную?

Смотреть что такое "балқыма" в других словарях:

  • ақыр — 1 (Алм.: Жам., Кег.; Талд., Гв.; Қ орда: Сыр., Жал.; Шымк., Қызылқ.; Жамб.: Св., Шу; Қарақ.) малға шөп салатын орын, астау. А қы р ғ а шөп сал, ат жесін (Алм., Кег.). Атты а қ ы р ғ а байладым (Талд., Гв.). А қ ы р шөпті тапап баспау үшін… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жаппа — 1 (Алм.: Кег., Нар., Жам.; Сем.: Абай, Ақс., Көкп.) күрке, балаған, киіз қос. Оның қауашадай ж а п п а с ы бар екен (Алм., Нар.). Біз мал басына ж а п п а жасадық (Алм., Жам.). Үйіміз болмағасын ж а п п а д а отырмыз (Сем., Абай). Өз алдына ж а п …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»